BUGATTI 35 B – rok 1929

BUGATTI 35 B – rok 1929

Automobiles E. Bugatti, Molsheim, Francja.

Bugatti 35 był niewątpliwie największą rewelacją wyścigów samochodowych lat dwudziestych. Tylko nieliczni znawcy tej marki samochodów orientują się w dużej ilości różnych modyfikacji tego modelu. Wśród tych ekspertów chyba największym autorytetem cieszy się Hugh Conway, długoletni członek brytyjskiego klubu Bugatti. Jego publikacje o firmie Bugatti i jej samochodach, z których i do tej książki również zostały zaczerpnięte informacje, uważane są przez specjalistów z tej dziedziny za źródła najbardziej wiarygodne.

BUGATTI 35 B – rok 1929
Automobiles E. Bugatti, Molsheim, Francja.

Historia typu 35 rozpoczęła się w 1924 roku, kiedy to na wyścig Grand Prix Francji przygotowano zupełnie nowe podwozie wyposażone w dwulitrowy, ośmiocylindrowy silnik (0 60 x 88 mm) z modelu 30. Podwozie to sprawdziło się na tyle, że przez wiele lat nie było zmieniane. Montowano natomiast różne silniki i w zależności od tego zmieniano oznaczenie poszczególnych modeli. W 1926 roku przez wydłużenie skoku tłoka do 100 mm powstał nowy silnik o pojemności 2,3 litra. Samochody z tym silnikiem oznaczono symbolem 35T. Litera T oznaczała „Targa”, ponieważ model ten był przeznaczony na wyścig „Targa Florio”. Zawody te, z obowiązującą wolną formułą, wygrał w 1926 roku Constantini, jadąc tym właśnie modelem. Typ 35 T, ulepszony jeszcze w tym samym roku przez dodanie kompresora, otrzymał pierwotnie oznaczenie 35 TC, a następnie w katalogach firmy określany był symbolem 35 B. Z powodu obowiązującej formuły ograniczającej pojemność do 1,5 litra typ 35 B używany był w latach 1926-1930 tylko w zawodach opartych na wolnej formule. Model B po raz pierwszy zwyciężył w Grand Prix San Sebastian w Hiszpanii w 1927 roku, prowadzony przez Ernesto Materassiego. W następnym roku za najlepszego zawodnika jadącego na Bugatti uznano Louisa Chirona, który prowadząc model 35 B wygrał Grand Prix Rzymu i Grand Prix Marny, a jadąc dwulitrową wersją 35 B oznaczoną symbolem 35 C, zwyciężył także w Grand Prix Włoch i Hiszpanii. W rok później za kierownicą Bugatti 35 B błysnął Williams, który podzielił się z Chironem (jadącym modelem 35 C) zwycięstwami w większości ważniejszych wyścigów Grand Prix. Objętość niniejszej książki nie pozwala opisać wszystkich zwycięstw samochodów Bugatti. Było ich bowiem od 1911 do 1945 roku ponad dwa tysiące.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *